Autorzy - Adam Mickiewicz

Zaiste! nic tak uczuć w sercach nie rozpala, jako kiedy się serce od serca oddala. Czas jest to wiatr, on tylko małą świecę zdmuchnie, wielki pożar od wiatru tym mocniej wybuchnie.

Kochać i być szczęśliwym - mych przeznaczeń władza.

Żle mnie w złych ludzi tłumie
Płaczę, a oni szydzą
Mówię, nikt nie rozumie
Widzę - oni nie widzą!

I tęskniąc sobie zadaję pytanie, czy to jest przyjaźń, czy to jest kochanie

Gdy cię nie widzę, nie wzdycham, nie płaczę,
Nie tracę zmysłów, kiedy cię zobaczę;
Jednakże gdy cię długo nie oglądam,
Czegoś mi braknie, kogoś widzieć żądam;

Mówią, że senne czucie rozkoszy i kaźni
Jest tylko grą wyobraźni.