Autorzy - Aura Dziekanowska

Głód uczucia, głód największej złudy, kuszącej eksplozji i szaleństwa doprowadzonego do absurdu dopadł mnie i powalił na kolana. Cóż – mówią - najtrudniej uleczyć się z miłości, która przyszła nagle. Jeśli była szaleństwem, bólem, nie da się jej usunąć, tak jak migdałków.

Byłam rozczarowana otrzymawszy to, czego tak pragnęłam. Byłam rozczarowana tym, że weszłam w rolę, której nie chciałam grać. Byłam rozczarowana, że nie zawinął mnie ramionami, że nawet nie próbował mnie objąć. To nie tak. Uczepiłam się byle czego. Nie tego w życiu szukałam, ale co najważniejsze, z czego bezwzględnie zdałam sobie sprawę - nigdy go nie kochałam.

Przyszło mi do głowy, że filiżanki mają krótki żywot. Tak się dziwnie składa, że zawsze są pod ręką wtedy, kiedy stają się środkiem wyrazu niekoniecznie artystycznego, aczkolwiek „zawieszone” na ścianie wyrażają wiele. Bezgłośni, popękani świadkowie, których zeznania wyrzuca się po prostu do kosza.

Wbrew pozorom znikanie zabiera sporo energii, wymaga skoncentrowania się. Żeby zniknąć, trzeba podjąć decyzję, wynikającą z braku przestrzeni, w które chce się wspólnie wchodzić, bo w gruncie rzeczy wszystko się już zatrzymało i zaczyna działać na wstecznym.