Autorzy - Carlos Ruiz Zafon

Mój Boże. Do sal wykładowych przychodzą małpy. Darwin był idealistą i marzycielem, zapewniam pana. Jaka tam ewolucja. Zanim trafię na jednego myślącego, muszę stoczyć bitwę z dziesięcioma orangutanami.

Sekret wart jest tyle, ile warci są ludzie, przed którymi powinniśmy go strzec.

wydaje mi się, że dokonał pan znakomitej syntezy. Nie znalazł pan przysłowiowej igły w stogu siana, ale zrozumiał pan, że naprawdę godna zainteresowania w całej górze siana jest właśnie tylko i wyłącznie ta nieszczęsna igła, a reszta to tylko pasza dla osłów.

Nie mogę jeszcze umrzeć, doktorze. Jeszcze nie teraz. Mam coś do zrobienia. Później będę miał całe życie na to, żeby umierać.

Kobiety obdarzone są niezawodnym instynktem, dzięki któremu natychmiast wiedzą, kiedy dany mężczyzna traci dla nich głowę [...].

Czasami wydaje nam się, że ludzie są loteryjnymi losami: że znajdują się obok nas, by urzeczywistnić nasze absurdalne nadzieje.

Niewiele jest powodów, żeby mówić prawdę, za to jest ich bez liku, żeby kłamać...

[...] czasem człowiek nabiera większej swobody przy kimś obcym niż przy kimś, kogo bardzo dobrze zna.

Co innego jest wierzyć w kobiety, a co innego wierzyć w to, co mówią.

Są więzienia gorsze od słów.