Autorzy - Dorota Terakowska

Jest bowiem kilka odmian ciszy; najlepsza jest ta, która zapada z wyboru człowieka, a nie przeciw niemu.

Każda sekunda na ziemi jest warta milionów lat pamięci.

W każdym człowieku powinno byc coś , o czym wie tylko on sam. Człowiek bez chocby jedej tajemnicy jest jak orzech , z którego po rozłupaniu zostanie sama skorupa. Ludzie zbyt często dbają tylko o skorupę.

Wspiąc się po stromych i nierównych schodach umysłu.

Śmiech oświetla życie jest jak lampa. Bez niego jest ciemno , duszno i ciasno , nawet wówczas , gdy świeci słońce

Pan rozdaje swoje dary, nawet te niechciane. Nic nie zostawia dla siebie.

Nie jestem sama. Mam Myszkę. A przecież są ludzie samotni, nieszczęśliwi, których nikt nie kocha i oni nikogo nie kochają. Mnie kocha Myszka, a ja kocham ją. O ileż lepiej ją mieć, niż nie mieć niczego, myślała, leżąc na trawie i patrząc w niebo. Było zachmurzone i pozbawione gwiazd. A jednak łagodne w swojej szarości.

Ona zaraz coś zrobi..., przeraziła się Ewa. Zrozumie, że kociak nie żyje, i zrobi coś strasznego... Pierwszy raz widzi śmierć. I to tak głupią i niepotrzebną śmierć. Gdybym zostawiła tego kota tam, na trawniku, nie byłoby tego nieszczęścia. Może byłby głodny, aleby żył. Człowiek to nieodpowiedzialna istota, wszelkie żywe stworzenia powinny schodzić mu z drogi...

Tęsknota to także forma życia.

Każdej odpowiedzi szuka się najpierw w sobie.