Autorzy - Jostein Gaarder

Za każdym razem bowiem, gdy na świat przychodzi dziecko, świat tworzony jest od nowa.

[...] - widzisz, ja nie jestem wcale taka pewna czy wierzę w anioły. Anioł Ariel machnął ręką.
- Moim zdaniem powinniśmy to sobie darować. Wyobraź sobie, że ja nie byłbym całkiem pewien, czy wierzę w ciebie. I jak tu udowodnić, kto z nas ma rację?

To wy dla nas jesteście cieniami, Cecylio, a nie odwrotnie. Przychodzicie i odchodzicie. To wy nie trwacie. Pojawiacie się nagle [...] i tak samo nagle znikacie. Bóg puszcza was jak bańki mydlane.

- Właśnie to, w jaki sposób człowiek może umieć coś "na pamięć", jest częścią wielkiej zagadki, o której rozmawiamy. Zastanawiałaś się nad tym, że ludzki mózg jest najbardziej tajemniczą materią, jaka istnieje w całym wszechświecie?

Czasami Bóg, zrezygnowany rozkłada ręce i mówi do siebie: "Zdaję sobie sprawę, że to i owo mogłoby wyglądać inaczej, ale cóż, przecież nie jestem wszechmogący".

Stworzenie człowieka trwa kilka miliardów lat, jego śmierć-zaledwie kilka sekund.

To takie dziwne. Starzy ludzie często sprawiają wrażenie, jakby mieli o wiele więcej czasu niż dzieci, przed którymi jest jeszcze całe życie.

Jestem do tego stopnia przepełniony zdumieniem nad istnieniem tego świata, że nie ma już we mnie miejsca na więcej zdumienia, gdyby miało się okazać, że istnieje też jeszcze inny świat, późniejszy.

Za każdym razem gdy "umieraliśmy", pojawiała się nowa plansza i znów mogliśmy grać. Skąd można wiedzieć,
że nie ma takiej "nowej planszy" również dla naszych dusz? Ja w to nie wierzę, naprawdę. Ale marzenie o czymś
nieprawdopodobnym ma własną nazwę. Nazywamy je nadzieją.

Marzenie o czymś nieprawdopodobnym ma swoją nazwę. Nazywamy je nadzieją.