Książki - "Atramentowa krew"

-Farid, Farid!
W ciagu ostatnich dni to imie stalo mu sie prawie tak bliskie jak jego wlasne. Ale nikt nie odpowiadal, tylko drzewa niosly echo jego slow.

Zauważyłaś, że książka po kilkakrotnym przeczytaniu staje się o wiele grubsza, niż była? - powiedział Mo, gdy w któreś urodziny Meggie przeglądali jej skarby.- Jakby za każdym razem coś zostawało między kartkami: uczucia, myśli, odgłosy, zapachy... A gdy po latach zaczynamy ją kartkować, odnajdujemy w niej nas samych, młodszych, innych... Książka przechowuje nas jak zasuszony kwiat; odnajdujemy w niej siebie i jakby nie siebie.