Książki - "W zwierciadle niejasno"

Za każdym razem bowiem, gdy na świat przychodzi dziecko, świat tworzony jest od nowa.

[...] - widzisz, ja nie jestem wcale taka pewna czy wierzę w anioły. Anioł Ariel machnął ręką.
- Moim zdaniem powinniśmy to sobie darować. Wyobraź sobie, że ja nie byłbym całkiem pewien, czy wierzę w ciebie. I jak tu udowodnić, kto z nas ma rację?

To wy dla nas jesteście cieniami, Cecylio, a nie odwrotnie. Przychodzicie i odchodzicie. To wy nie trwacie. Pojawiacie się nagle [...] i tak samo nagle znikacie. Bóg puszcza was jak bańki mydlane.

- Właśnie to, w jaki sposób człowiek może umieć coś "na pamięć", jest częścią wielkiej zagadki, o której rozmawiamy. Zastanawiałaś się nad tym, że ludzki mózg jest najbardziej tajemniczą materią, jaka istnieje w całym wszechświecie?

Czasami Bóg, zrezygnowany rozkłada ręce i mówi do siebie: "Zdaję sobie sprawę, że to i owo mogłoby wyglądać inaczej, ale cóż, przecież nie jestem wszechmogący".

Widzimy wszystko jakby w zwierciadle, niejasno. Czasami możemy zajrzeć przez lustro i zobaczyć odrobinę tego, co jest po drugiej stronie. Gdybyśmy całkiem wyczyścili zwierciadło, zobaczylibyśmy o wiele więcej. Ale wtedy nie moglibyśmy zobaczyć siebie...

Być może robi nam się smutno na widok czegoś pięknego, ponieważ wiemy, że to nie będzie trwało wiecznie. A widząc coś brzydkiego śmiejemy się, bo rozumiemy, że to tylko udawanie.