Motywy - "Śmierć"

Teraz była dumna z samej siebie, że w końcu zdobyła się na odwagę, by pożegnać się z życiem. Cóż to za radość! I że zrobiła to w sposób, o jakim marzyła - połykając tabletki.

Ale to już był jego problem. Weronika umierała i miała na głowie inne zmartwienia. Chociażby, czy istnieje życie po śmierci, albo, kiedy znajdą jej ciało.

W przypływie dobrego humoru niemal postawiła pod znakiem zapytania konieczność swojej śmierci, ale zażyła już tabletki i było za późno, by się wycofać.
Miewała już chwile dobrego nastroju. Nie zabijała się dlatego, że była wiecznie smutna, zgorzkniała czy przygnębiona.

Po pierwsze: jej życie było monotonne. A kiedy przeminie młodość stanie się powoli zgorzkniałą, schorowaną staruszką. Wtedy opuszczą ją przyjaciele. Nie ma co kurczowo trzymać się życia, które może przynieść tylko cierpienia.

Przeżywszy wszystko to, co było jej dane przeżyć - a było tego sporo! - Weronika była niemal pewna, że wszystko skończy się wraz ze śmiercią. Dlatego wybrała samobójstwo nareszcie uwolnienie i wieczna niepamięć.

Życie grozi rozstaniem, ale śmierć łączy na zawsze.

Śmierć jest naszą wierną towarzyszką,ponieważ właśnie ona nadaje sens naszemu życiu.Aby jednak ujrzeć pradziwe oblicze śmierci,musimy najpierw poznać wszystkie pragnienia i wszystkie lęki,jakie potrafi wzbudzić w każdej istocie żywej samo przywołanie jej imienia.

Myśl o samobójstwie prowadzi mię! - Ona mię pociesza i uspokaja. Gdzie spojrzę, widzę naokoło siebie zdrady i przeniewierstwa. - Śmierć stała się dla mnie ideałem

Bo jak – w świecie, gdzie wszyscy starają się przeżyć za wszelką cenę – osądzać, tych, którzy decydują się na śmierć?

Najwięcej życia ma w sobie Śmierć!