Motywy - "Dorośli"

Nie znam żadnej dorosłej osoby zdrowej na umyśle. Wszyscy mają fioła. Jeśli akurat nie walczą na Bliskim Wschodzie, to ubierają pudle w plastikowe płaszczyki przeciwdeszczowe bądź każą umieszczać swoje ciała w zamrażarce. Albo czytają "Sun", bo myślą, że to gazeta.

Marek zbliżał się do trzydziestki - dziwnego wieku, gdy jest się jeszcze młodym, ale na plecach czuje się już nieświeży oddech starości.

To dorośli tworzą obłąkane dzieci.

Dlaczego trzeba kłamać? By robić to, na co ma się ochotę, a dorośli nie pozwalają, oni w ogóle nie orientują się, co się z nami dzieje.

Dorośli są zakochani w cyfrach. Jeżeli opowiadacie im o nowym przyjacielu, nigdy nie spytają o rzeczy najważniejsze. Nigdy nie usłyszycie:, „Jaki jest dźwięk jego głosu? W co lubi się bawić? Czy zbiera motyle?”
Oni spytają was: „Ile ma lat? Ilu ma braci? Ile waży? Ile zarabia jego ojciec?” Wówczas dopiero sądzą, że coś wiedzą o waszym przyjacielu.
Jeżeli mówicie dorosłym: „Widziałem piękny dom z czerwonej cegły, z geranium w oknach i gołębiami na dachu” – nie potrafią sobie wyobrazić tego domu. Trzeba im powiedzieć: „Widziałem dom za sto tysięcy złotych”. Wtedy krzykną: „Jaki to piękny dom!”

-Ciebie nikt nie może zastąpić.
-Chciałabym w to uwierzyć.
-Ta wiara tylko od ciebie zależy.
-Słowa,słowa,słowa...
-Nie dałem ci dość dowodów?
Pokiwała smutno głową.
-Ależ tak,dowodów na wszystko:na miłość i nienawiść.
-To główne pierwiastki naszego życia.