Motywy - "Książki"

Książki muszą być cięzkie, bo w nich jest cały świat.

Historie nigdy nie mają końca, chociaż ksiązki nam to sugerują. One nie kończą się na ostatniej stronie ani nie zaczynają na pierwszej.

[... ] Wiele z nich napisali ludzie nieżyjący, rozsądek podpowiadał zatem, że czytanie ich byłoby równie grzeszne jak nekromancja.

A przecież książka była o niebo lepsza, bardziej złożona, bogatsza. Poza tym skażony ekranizacją umysł przywoływałby obrazy z filmu - a Marek wolał pozostawić wszystko własnej wyobraźni (jakby nie było, w końcu to jest najlepszy reżyser!).

Klasyka to książki, które każdy chciałby znać, a nikt nie chce czytać.

Książki są lustrem: widzisz w nich tylko to, co już masz w sobie.

W końcu tego właśnie szukamy w książkach: wielkich uczuć, które nigdy nie stały się naszym udziałem, i wielkiego bólu, którego łatwo się pozbyć, zamykając książkę.

Książki kochają każdego, kto je otwiera, dając mu poczucie bezpieczeństwa i przyjaźń, niczego w zamian nie żądając.

Zauważyłaś, że książka po kilkakrotnym przeczytaniu staje się o wiele grubsza, niż była? - powiedział Mo, gdy w któreś urodziny Meggie przeglądali jej skarby.- Jakby za każdym razem coś zostawało między kartkami: uczucia, myśli, odgłosy, zapachy... A gdy po latach zaczynamy ją kartkować, odnajdujemy w niej nas samych, młodszych, innych... Książka przechowuje nas jak zasuszony kwiat; odnajdujemy w niej siebie i jakby nie siebie.