Źródła - "Zmierzch"

Jesteś dla mnie jak narkotyk.
Moja własna odmiana heroiny.

(...) O nie!Co znowu wygadywałam? Spojrzał na mnie z czułością.
-Powiedziałaś że mnie kochasz.
- To już wiesz-przypomniałam mu spuszczając wzrok.
-Ale zawsze było miło usłyszeć.
Wtuliłam twarz w jego ramię.
-Kocham cię.-szepnęłam
-Jesteś całym moim życiem.

Chyba nie uwierzyłaś,że poddałbym się tak łatwo- Naigrywał się ze mnie, ale z nutką goryczy.
-Każda dziewczyna ma prawo do marzeń.

- Zerwał z tobą? - spytał Charlie.
- Nie! - zawołała, wciskając ubrania do torby.
- To co się stało?
- To ja z nim zerwałam! - odkrzyknęła, mocując się z zam­kiem błyskawicznym. Odsunąłem ją delikatnie, zasuwając torbę. Pomyślałem, co by było, gdyby to okazało się prawdą. Gdyby ze mną zerwała. Jak wyglądało by życie? Jej życie. Co do swojego, nie miałem wątpliwości. Pustka. To jedyne trafne określenie.

Moim skarbem było mi dane cieszyć się tylko do zachodu słońca - jak w baśni.

- Czy to chore - spytałam łamiącym się głosem - że tam giną ludzie, a ja jestem taka szczęśliwa?
Nie odepchnął mnie, wręcz przeciwnie - przycisnął mnie do siebie tak mocno, że trudno mi było oddychać.
- Doskonale cię rozumiem - wyznał cicho - ale mamy wiele powodów do tego, żeby tak się czuć. Przede wszystkim żyjemy.
- Tak - zgodziłam się. - To dobry powód.
- I jesteśmy razem.
Od zapachu jego słodkiego oddechu zakręciło mi się w głowie. Cóż, ten drugi powód wymienił tylko ze względu na mnie. Dla niego nie miało to na pewno większego znaczenia.
- A jeśli szczęście nam dopisze, dożyjemy i jutra - ciągnął.
- Miejmy nadzieję - wymamrotałam.

Dlaczego? Bo jestem potworem, egoistycznym monstrum, bo kiedyś liczyłem się tylko ja i nie potrafię tego zmienić!

Trafiłam do nieba - w samym środku piekła

...Umrzeć za kogoś kogo się kocha wydaje się być dobrą śmiercią...

Ale Ty, twój zapach ,jesteś dla mnie jak narkotyk - moja własna odmiana heroiny