Źródła - "Jezioro osobliwości"

-Miałam cały dzień na myślenie. To nie jest dużo, ale czasami wystarcza(...)

Pani Alicja oddała dziś wypracowania z polskiego.
-O ciebie, Marta, nie muszę się martwić! - powiedziała.
Właściwie - żałuję. bardzo bym chciała, żeby ktoś wreszcie zaczął się o mnie martwić.

-Są meble, które przeszkadzają i są meble niezbędne! (...) To tylko od ciebie zależy, jakim meblem się staniesz! Wymazałam ci ten minus, Marto, ale pamiętaj, że każdy człowiek ma swój własny rejestr uczynków, z których nie daje się nic wymazać! Musisz pilnować swojego rejestru.

Nie szukam człowieka, szukam uczucia. To jest chyba najprawdziwsza rzecz, którą o sobie wiem.

Z nikim nie jest mi tak zwyczajnie jak z Michałem, i to właśnie jest wyjątkowe. Przeczytałam to zdanie jeszcze raz, bo wydawało mi się, że nie ma sensu i że muszę je skreślić. Nie skreśliłam. Ma sens.

Tak właśnie wyglądają scysje rodzinne w domach, które legitymują się pewnym poziomem kulturalnym. Najobrzydliwsze rzeczy mówi się bez podnoszenia głosu. Bo po co podnosić głos? Cicho czy głośno wypowiedziane słowa - sens mają jeden i ten sam.

-Kocham cię.. - zakomunikował nagle.
-Dlaczego nigdy mi tego nie powiedziałeś? - spytałam i sama słyszałam żal w swoim głosie.
Zdawało mi się, że wiesz, bo to chyba było oczywiste! A u mnie słowa się nie liczą. Ja nie kocham słowami. Nie lubię słów, niektóre są chyba tylko po to stworzone, żeby je cofać! Między innymi po to stworzone jest kocham.